اگه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه

تموم خطوط تلفن،تالارهای گفتگو و ایمیلها اشغال می شه....

همه جا پر میشه از این كه:

رنجوندمت،پشیمونم،منو ببخش

تو را عاشقانه می پرستم

مراقب خودت باش.

اما بین این همه پیام یكی تكون دهنده تره:

همیشه عاشقت بودم ولی هیچ وقت بهت نگفتم!

پس عشق و محبت را تقدیم آنكس كه دوستش داریم كنیم

شاید كه دیگر فردایی نباشد.

به شیطان گفتم: «لعنت بر شیطان»! لبخند زد. پرسیدم: «چرا می خندی؟» پاسخ داد:«از حماقت تو خنده ام می گیرد» پرسیدم: «مگر چه كرده ام؟» گفت: «مرا لعنت می كنی در حالی كه هیچ بدی در حق تو نكرده ام» با تعجب پرسیدم: «پس چرا زمین می خورم؟!» جواب داد: «نفس تو مانند اسبی است كه آن را رام نكرده ای. نفس تو هنوز وحشی است؛ تو را زمین می زند.» پرسیدم: «پس تو چه كاره ای؟» پاسخ داد: «هر وقت سواری آموختی، برای رم دادن اسب تو خواهم آمد؛ فعلاً برو سواری بیاموز

اگر عشق نیست

هرگز هیچ آدمیزادی را

تاب سفری اینچنین نیست

چهره زشت نفرت...............

ماجراي جو قصه

 نگاه هايم

  حرفهايم

  و سكوتم

  نه

  هيچ يك اثري نداشت

  همه بي اثر بود

  مي رود

  بدون نگاهي

  و من فكر مي كنم

  و به ياد مي آورم

  روزي را كه گفت " من هستم،تو هم باش "

  نگاهي مي كنم

  من هستم

  اما او............

کاش رويا هايمان روزي حقيقت مي شدند... تنگناي سينه ها دشت محبت

 مي شدند... سادگي مهر و صفا قانون انسان بودن است... کاش

قانونهايمان يک دم رعايت مي شدند ...اشکهاي همدلي از روي مکر است

 و فريب ...،کاش روزي چشم هامان با صداقت مي شدند... گاهي از غم

مي شود ويران دلم ...، کاشکي دلها همه مردانه قسمت ميشدند

کاش رويا هايمان روزي حقيقت مي شدند... تنگناي سينه ها دشت محبت

 مي شدند... سادگي مهر و صفا قانون انسان بودن است... کاش

قانونهايمان يک دم رعايت مي شدند ...اشکهاي همدلي از روي مکر است

 و فريب ...،کاش روزي چشم هامان با صداقت مي شدند... گاهي از غم

مي شود ويران دلم ...، کاشکي دلها همه مردانه قسمت ميشدند

دلم گرفته...

 دلم  گرفته آسمون نمی تونم  گریه  کنم

    شکنجه میشم از خودم نمی تونم شکوه کنم

 انگاری کوه غصه ها رو سینه من اومده

اخ ! ! داره   باورم  میشه خنده  به ما  نیومده

 دلم  گرفته آسمون از خودتم خسته ترم

تو  روزگا ر  بی  کسی  یه عمر  که در به درم

 حتی صدای نفسم  میگه که توی قفسم

من  واسه اتیش  زدن یه کوره راه شب بسم

 دلم گرفته اسمون یه کم منو حوصله کن

نگو  که از این روزگار  یه خرده کمتر  گله کن

منو به بازی  میگیره  عقربه های  ساعتم

برگه  تقویم  می کنه  لحظه به لحظه   لعنتم

آهای  زمین !  !!  یه  لحظه  تو  نفس  نزن

نچرخ  تا  آروم  بگیره  یه  آدم  شکسته  تن!!

 

 

وقتی که وفا قصه برف به تابستان است

 و

 محبت گل نایابیست

 به چه کسی باید گفت: با تو خوشبخت ترین انسانم!؟؟

 

درون کوچه قلبم چه غمگینانه می پیچد

 صدای تو که میگفتی بجز تو دل نمی بندم

 فریب وعده هایت را ندانستم ولی اکنون

  به یاد وعده های تو میان گریه می خندم

برو دیگر که دل از غم رها کردم

 خداحافظ / خداحافظ که دیگر بر نمی گردم

 تو بودی آسمان من / غمت همسایه قلبم

 ولی خورشید چشم تو به بام دیگری پر زد

 قسم بر سوز پنهانم / تو را دیگر نمی خواهم

 که از بام دو چشم تو پرستوی دلم پر زد

 در آن غمگین غروب سرد تو از شهرم سفر کردی

 نگاهم در افقها مرد و من افسوس میخوردم

  شیار گونه هایم را گل اشکم نوازش کرد

و من از تو جدا ماندم ......................

........................... ولی ای کــــــــاش می مردم

 

 

 

هیچکس ویرانی ام را حس نکرد        وسعت تنهایی ام را احساس نکرد

        در میان خنده های تلخ من                گریه پنهایی ام را حس نکرد

     در هجوم لحظه های بی کسی            درد بی کس ماندنم را حس نکرد

      انکه با اغاز من مانوس بود                  لحظه پایانیم را حس نکرد